فرزند زمان خویشتن باش

وقتی از نخست وزیر کانادا دوسال قبل پرسیده شد چرا بیشتر اعضای کابینه زنان هستند و یا از مهاجران انتخاب شده اند پاسخ داد چون ما در سال 2015زندگی میکنیم.برای آنها که ساعاتی از زندگی خود را درشبکه های اجتماعی حضور دارند حتما از انبوه پیام های تولیدی در زمینه ولنتاین و آداب و رسوم آن و اقبال قابل توجه جوانان به این روز مطلع شده اند.روزی که در باره آن اطلاعات دست اول و معتبری نیست یا حداقل نگارنده از آنها بی اطلاع است.اما آنچه که واقعیت است و در جامعه ما وجود دارد نوعی گرایش به تجربه اموری است که تا کنون نبوده و یا تابو بوده است.نوع گفتار و نوشتار،دوست یابی و رفاقت های کم سابقه،حتی کوله های که باآن به مدرسه و دانشگاه میروند.تعدد خطوط ارتباطی،اصالت برند در لباس،گوشی تلفن، ادکلن و...همه خبر از تحولات شگرفی میدهد که زیر پوست جامعه و بدون توجه به هیاهوهای دیگران اتفاق افتاده است.اگر از ماموران محترم شرکت پست درباره میزان هدایای ارسالی در این روز خاص و یکی دو روز قبل و بعد آن سوال شود و یا از رستوران ها در باره این روز آمارگیری شود حتما پاسخ های قابل تاملی خواهند داشت.وضع کافی شاپ ها و سینما کلا متفاوت است و بدون شک یکی از شلوغ ترین روزهای کاری خود را سپری میکنند و کمتر صندلی ای در این روز بدون مشتری میماند. کیک و شیرینی قرمز رنگ و خرس قرمز و هدایای به شکل قلب تیر خورده و نخورده! جزئ لاینفک این روز شده و برای کسانیکه مشتاق بررسی روند تحولات جامعه اند موضوعی بکر و دست نخورده است که میتواند پاسخ های جالبی به پرسش های جدی بدهد.کار از بگیر و ببند و تکفیر و تفسیق و مسخره کردن گذشته است.میتوانیم برای مشکلات مشخص راه حل های مشخص بیابیم به شرط آنکه ابتدا مشکل را بپذیریم و بعد به جای مقابله و یا بومی سازی به فکر اجتهاد در فهم و حل مشکلات زمانه باشیم.