در آستانه فهمیدن

در صورتی که خط و ربط سیاسی و جناحی برایمان مهم نباشد و اهمیتی ندهیم که فلان مسئول و رئیس مطابق سلیقه مورد پسند ما به مقام و منصب دست یافته است یا نه،آنوقت میتوانیم عملکرد افراد را با انصاف بیشتری بررسی کنیم.به خصوص در مواردی که نفع و ضرر شخصی هم از ناحیه آن فرد صاحب مقام متوجه ما نیست.وزیر فعلی آموزش و پرورش مطلبی در حساب توئیتر خود منتشر کرده و طی آن از نظام آموزشی وزارتخانه تحت امرش انتقاد کرده است.او از همکاران،خانواده ها و صاحب نظران خواسته تا برای حذف موانع نشاط در مدرسه تلاش کنند.موانع موجود از دید آقای وزیر عبارتند از آزمون های مکرر و بی ثمر،جزوه های کمک آموزشی و کلاس های متعدد فوق برنامه.تا کنون سابقه نداشته است که مقامی آن هم در حد وزیر اینچنین و با ذکر جزئیات عملکرد وزارت آموزش و پرورش را نقد کند.هر که وزیر شد در هر مصاحبه اش تاکید کرد که مدرسه غیر استاندارد نداریم و منظور از استاندارد بودن مدارس،حضور معلم حق التدریس با چندین ماه حقوق عقب افتاده و فراهم بودن تخته و گچ بود.که البته همین هم خلاف واقع بود و در مواردی هیچیک از عوامل مذکور وجود نداشت و احتمالا هنوز هم این نقائص موجود است.آنچه که در سخن آقای وزیر مشهود است ایشان هم فهمیده که تا رسیدن به نقطه ای که بتوان در باره اقدامات مفید و ارزشمند تصمیم گیری،زمان زیادی لازم است و ایشان در قدم اول میخواهد اشتباهات گذشته را تصحیح کند.نفس اینکه آقای وزیر متوجه شده که نظام آموزش و پرورش فعلی چه ضربات سهمگینی به فرهنگ و تمدن ایران زمین وارد ساخته و مسئول عمده نابسامانی ها و عقب افتادگی ایرانیان بی حاصلی آموزش های این وزارتخانه بوده است.قبلا هم نوشته ام که مدارس ما به غیر از مقداری خواندن و نوشتن و اندکی حساب هیچ چیز دیگری نمی توانند آموزش دهند.باعث تاسف است که بسیاری از دانش آموزان بعد از دوازده سال حضور در کلاس های درس حتی نمی توانند به زبان فارسی که زبان ملی ایرانیان است بخوانند و بنویسند.آموختن زبان خارجه که با این نظام اموزشی توقعی نابجاست.نگارنده بارها مشاهده کرده که تسلط بازاریان،دست فروشان و درشکه چی های میدان نقش جهان اصفهان به زبان های فرانسه،انگلیسی و عربی از بسیاری از دانش آموزان و معلمان و اساتید دانشگاهی ما بیشتر است و بدون نیاز به مترجم میتوانند کالاهایشان را به جهانگردان عرضه کنند.لازم به توضیح نیست که آموزش و پرورش ما به هر موضوعی میپردازد به غیر از هدفی که برایش تاسیس شده است.به هر حال فارغ از اینکه آقای وزیر تا چه حد بتواند موانعی را که خود بدان معترف است از سر راه نظام آموزشی کشور بردارد تلاش او برای طرح صحیح مساله کار بزرگی است.ایشان در ابتدای وزارت نشان داده که در آستانه فهمیدن ایستاده است و به قول فیلسوف مهمی در آستانه ایستادن، خود کار بزرگی است

مدارا...