نوروز و ایرانیان

اگر نگاهی به همسایه های عمدتا تازه تاسیس ایران زمین بیندازیم هر یک به نوعی در تلاش برای تدوین و تاسیس تاریخ و ملت برای خود هستند و در این راه از صرف پول و وقت و امکانات هیچ مضایقه ندارند.یکی شان هر چه که در زمینه فرهنگ و ادب ایران زمین تولید شده است را به نام قوم خود ثبت میکند و دیگری صدها میلیون دلار خرج میکند تا آنچه که در سرزمین مادری مورد کم توجهی و بی مهری است را در سرزمین خود به نمایش بگذارد. به عنوان نمونه تخت جمشیدی در بیابان های کشورش برپا میسازد،تا در غفلت ما جهانگردان را مبهوت عظمت مدیریت خود کند تا توجها را از آنچه که اصلش نزد ماست منحرف سازد.بعضی دیگر اما به شعرا و ادبا و فلاسفه گذشته ایرانی تابعیت دوگانه میدهند تا بلکه اسطوره ای برای ملت تازه تاسیس خود دست و پا کنند و بعید نیست در غفلت ما و زرنگی رقبا حکیم خردمند طوس را هم به نام خود سند بزنند.چه اینکه مولانا را که شکی در ایرانی بودن او نیست و دیگران اگر بخواهند اشعارش را بفهمند ناچارا باید ایرانی حرف بزنند و ایرانی زندگی کنند،یکی از همسایگان ایران مدتها ست به عنوان هم ولایتی خود تبلیغ میکند و از طریق جذب گردشگران برای مقبره مولانا صدها میلیون دلار درآمد به دست می آورد.به عقیده اندیشمندان بزرگ جهان تاریخ با ایران شروع میشود و ایرانیان نخستین کسانی بودند که خود را به عنوان ملت فهمیدند و این ملت دولت ملی خود را تاسیس کرد.ایرانیان در سپیده دم تاریخ شناختی عمیق از مشترکات فرهنگی زبانی و اقتصادی خود داشتند و بر اساس همین مشترکات، دولتی ملی، برای حفظ و گسترش آنچه که امروزه منافع ملی نامیده میشود تاسیس کردند.جشن های پی در پی ایرانیان و تاکید فراوان بر رعایت آداب و ادب ایرانی یکی از منابع مهم شناخت تاریخ ایران و بشریت است. جشن هایی که بسیاری از آنها از باد و باران روزگاران آسیبی ندیده است و همچنان توسط وارثان تمدن ایران گرامی داشته میشود.جشن نوروز و آغازین روز بهار به عنوان کهن ترین جشن بشری هزاران سال پاییده است و اینک میتوان در شهرهای چین، شهرهای اروپای مرکزی و شمال آفریقا تا آسیای میانه و قفقاز گرامیداشت با شکوه نوروز ایرانیان را مشاهده کرد.متاسفانه اندکی از کسانیکه طبعا باید در شمار نخبگان کشور محسوب شوند و تمام داشته آنان از آن سرزمینی است که در آن بالیده اند حرف های ناصوابی در مذمت میراث ایرانیان میزنند که معجونی از بیسوادی و جهالت است.بدیهی است که تا اطلاع ثانوی میتوان عبارات بی ربطی را ردیف کرد و تحت آزادی بیان،گرامیداشت میراث نیکوی نیاکان را کهنه پرستی و خود بزرگ پنداری نامید.حرف مفت ناشی از نان مفت تا کنون بی اثر بوده است و گویا تاریخ هم با معتقدین به این سخنان شوخی داشته و به غیر از خودشان کسی این مهملات را نپذیرفته است. اتفاقا عوام ایرانیان همپای خواص خود بزرگترین حامیان تاریخ و تمدن خویش بوده اند.تاریخ بر این ادعا گواهی میدهد.

پ.ن.سالهای قبل هم نوشتم کسانیکه توانایی کمک دارند خیلی خوب است که نیازمندان را فراموش نکنند.امسال معتقدم اگر افراد توانمند خریدهای شب عید را حتی برای شخص خودشان قدری بیشتر کنند به خصوص که خریدشان اجناس مرغوب ایرانی باشد بعید است که عملی مسرفانه محسوب شود.رونق بازار بدون مصرف غیر ممکن است.

مدارا...