در باره دانش و دانشگاه

کسانی که سالهایی از عمر خود را در دانشگاه و با زندگی دانشجویی گذرانده اند،می باید با متون و کتاب هایی مواجه شده باشند که فهم و درک انها سخت و حتی غیر ممکن است.این واقعیت برای دانشجویان  رشته های علوم انسانی به سبب مطالعه کتاب هایی که توسط مترجمان ایرانی به زبان فارسی ترجمه شده ملموس تر و قابل فهم تر است.بدیهی است دانشجویی که وارد دانشگاه میشود نمی تواند عالم به چیزهایی باشد که اساتید و کتاب نویسان و کتاب سازان برایش تدارک دیده اند و طبعا هر گاه نتواند مفهوم کتابهای تحمیلی را متوجه شود هوش کم خود و سطح سواد بالای نویسنده کتاب و اساتید را مقصر اصلی این عدم فهم میداند.مشکل بزرگ تر زمانی شروع میشود که این کتاب ها ویراستار هم نداشته و طی بارها تجدید چاپ حتی اشتباهات نگارشی اصلاح نشده است.نگارنده به عنوان کسیکه مجبور به همکاری با اساتیدی چند،در این باره شده و برای کسب نمره از طرف بعضی از اساتید گرامی با هزینه شخصی مقالاتی از مجلات خارجی را ترجمه و برای کتاب سازی به استاد،تحویل داده ام به خوبی با این فرآیند آشنایی دارم.مقالاتی که به هیچ وجه قابل فهم نبود و احتمالا دانشجویان زیادی طی سالها مجبور به مطالعه آنها شده اند.متاسفانه بعضی از اوقات با اساتید و نویسندگانی مواجه میشویم که نه فقط زبان انگلیسی،عربی،فرانسوی و...را نمی دانند بلکه حتی اززبان فارسی هم بهره چندانی ندارند.ولی در رزومه علمی ایشان تالیف دهها کتاب و مقاله و ترجمه های متعدد از زبان های مختلف مشاهده میشود.یکی از علل اشتیاق به این کتاب سازی ها و مقاله های بیهوده، نظام غلط علمی است که برای ارتقای اساتید و دانشگاه، رزومه سازی را تشویق میکند و در یک فرآیند کلی ما با استاد بیسود،دانشجوی بیسواد و دکترهای بیسواد مواجهیم که سطح نوشته هایشان از انشای دانش آموزان دبیرستانی هم پایین تر است.چگونه است که سالانه هزاران میلیارد تومان خرج اموزش عالی کشور میشود آنوقت ما به صورت همزمان با دهها بحران و هزاران مشکل مواجهیم که از عهده حل آنها بر نمی آییم؟نظام علمی کشور تا کنون  در باره دهها مساله روز ایران،از قبیل چگونگی تربیت وآموزش کودکان و نوجوانان،روابط خانودگی،آداب و ادب شهروندی،تعامل مردم و دولت،ویژگیهای حکمرانی خوب و...چه راهکاری پیشنهاد کرده است؟در همین شهرضای ما پنج دانشگاه فعالیت میکنند.ارتباط نهاد علم با نهاد صنعت و جامعه شهری و روستایی شهرضا چگونه است؟سالانه دهها پایان نامه در موضوعات مختلف نوشته و دفاع میشود.کدام یک از آنها در بهبود اوضاع مردم این شهر موثر بوده است؟آیا مقالات متعددی که دانشجویان تهیه و برای کسب نمره ارائه داده اند هیچ ربطی به مسائل شهرضای ما داشته است؟به نظر میرسد تاسیس دانشگاه های متعدد در ایران ما هیچ ثمری نداشته است مگر اشتغال به کار تعدادی از افراد و البته اتلاف عمرو پول تعداد زیادی از دانشجویان،که اگر این اتلاف منابع در کشورهای افریقایی  صورت بگیرد بدون توبیخ و پیگرد نخواهد بود.شاید هم کسانی امثال نگارنده توقع زیاد و نابجایی دارند وقتی که میدانند،نهاد دانشگاه هنوز نتوانسته مشکلات خود را حل کند و بسیاری از اساتید بیش از هر چیز نگران وضعیت استخدامی خود هستند تا اینکه فرصتی برای رسیدگی به امورات جامعه و کشور خود بیابند.

مدارا...