مردم یا زینت المجالس ؟

درست یا غلط،غیر ممکن است شما اطلاعیه ،فراخوان و یا دعوت نامه ای عمومی از طرف ادارات و سازمان های دولتی و عمومی منتشر شود و در آن شهروندان به صفات متعهد،فهیم،بزرگوار و...متصف نشوند.بدیهی است که رعایت ادب و شان مردم از اصول اولیه حقوق شهروندی است و فرهنگ ملی ما و بسیاری از جوامع متمدن نیز آن را تایید میکند.مشکلی در این بین وجود دارد و آن، این است که همین مردم فهمیده و بزرگوار وقتی مطالبه حقی از ادارات و نهادهای دولتی و عمومی دارند و خواستار پاسخگویی آنها میشوند جایگاه شان دچار تغییر شده و بعضا به مردم پرتوقع و ناآگاه و هوچی گر تبدیل میشوند که قدر زحمات خدمتگزاران شان را نمی دانند و بهتر است با کم محلی و نادیده گرفتن مطالباتشان به آنها بفهمانند که نظراتشان بی ارزش و بی اهمیت است.به نظر میرسد روابط عمومی یکی از بی خاصیت ترین بخش های ساختار اداری جامعه ما تبدیل شده و میتوان مسئولیت آن را به عنوان اداره چاپ و نصب پلاکارد و بنر در جهت اتلاف منابع عمومی خلاصه کرد.متاسفانه بسیاری از ادارات که حداقل وظیفه شان پاسخگویی به انتقادات و مطالبات مردم است با موضوعی به نام روابط عمومی و وظایف اش بیگانه اند.واقعا شایسته نیست که شهروندان متعددی در ستون ارتباطات مردمی همین هفته نامه مطالبه ای را بارها تکرار کنند و جایی که موضوع مرتبط با آن است و باید پاسخگو باشد به وظیفه پاسخگویی اش عمل نکند.این انتقاد بیش از همه به فرمانداری وارد است که باید به عنوان نماینده عالی دولت در شهرستان،پیگیر چگونگی پاسخگویی ادارات و سازمان ها باشد.البته که ممکن است حرف شهروندی خلاف قوانین باشد یا از حیطه مسئولیت فلان اداره و سازمان بیرون باشد،اما همه مطالبات شهروندان که اینگونه نیست.حتی همان درخواست بی ربط را هم میتوان پاسخی محترمانه ارائه کرد.پاسخ ندادن به مطالبه شهروندان موجبات فراموشی آن نمی شود و بالاخره در نقطه ای غیر قابل پیش بینی بروز خواهد کرد.مطالبات مردم را جدی بگیرید.